مقدمه:

در ساعات صبح گاه روز سه شنبه خبری از سوی مقامات مسئول اعلام شد که باعث شادی و موج رضایت میان شهروندان ایرانی گردید: عبدالمالک ریگی، تروریست خطرناک، شرور، سابقه دار و دارای گرایش سلفی و وهابی منطقه سیستان و بلوچستان توسط سربازان گمنام امام زمان(عج) دستگیر شد. این خبر به سرعت به تیتر یک رسانه های بین المللی تبدیل شد و موج رسانه ای مرتبط با آن رسانه های داخلی و خارجی را فرا گرفت.

نحوه دستگیری ریگی:

بنا به گزارش خبرگزاریها، سربازان گمنام امام زمان(عج) در پی یک عملیات اطلاعاتی پیچیده، مطلع شدند که ریگی برای یک قرار کاری که گویا در راستای انجام یک اقدام تروریستی جدید بود، از یکی از کشورهای عربی منطقه، پروازی به آسیای میانه خواهد داشت، بنابراین، وقتی هواپیمای شرکت هوایی عربی در حال عبور از آسمان ایران بوده، با توجه به حضور یک تروریست تحت تعقیب بین المللی، طی عملیاتی هواپیما را ناگزیر از فرود در خاک ایران می کنند و ریگی و تعدادی از همراهانش را از هواپیما پیاده و به بقیه اجازه ادامه سفر می دهند.

در همین باره، شبکه ماهواره ای انگلیسی زبان پرس تی وی، متعلق به صدا و سیمای جمهوری اسلامی نیز اعلام کرد که ریگی در مسیر پروازی به قرقیزستان دستگیر شده است.

اما در اخباری متفاوت، سوی برخی دیگراز منابع خبری، از دستگیری ریگی از مسیر پروازی پاکستان به دبی خبر داده اند که البته در اصل قضیه تفاوت چندانی ندارد چه آن که هواپیمای حامل وی در فضای ایران، دستور فرود اجباری گرفته و در یکی از فرودگاه های جنوبی کشورمان، دستگیر شده است.

البته نکته مهمی که در اینجا به آن اشاره نشده است نام و شماره پروازی است که احتمالا در ایران فرود اجباری داشته است که با توجه به وضعیت خاص این پرواز باید به اطلاع رسانه ها می رسید، اما تا کنون خبری درباره آن پرواز منتشر نشده است.

نکات مهم اطلاعاتی درباره این دستگیری:

وزیر اطلاعات در کنفرانس خبری دیروز جزییاتی را از دستگیری عبدالمالک ریگی، رئیس‌ گروهک تروریستی موسوم به جندالله اعلام کرد. این مصاحبه مطبوعاتی دارای نکات مهمی به شرح زیر است:

1-دستگیری ریگی در یك مدیریت اطلاعاتی مقتدرانه صورت گرفته و هیچ كشور دیگری در این عملیات شرکت نداشته است.

2-بنا به عکس منشر شده ریگی 24 ساعت قبل در یک مرکز نظامی آمریکایی در افغانستان بوده است.

حضرت آيت‌الله خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی در پيامی از حضور دهها ميليونی ملتِ شگفتی آفرين ِايران در راهپيمايی 22 بهمن تشكر و قدردانی و تأكيد كردند: دوستان و دشمنان ملت ايران بدانند كه اين ملت راه خود را شناخته و تصميم خود را برای رسيدن به قله پيشرفت و سعادت گرفته است و هر مانعی را از سر راه خود برخواهد داشت. متن پيام به این شرح است:

بسم الله الرحمن الرحيم
ملت عظيم الشأن و شگفتی آفرين ايران
خسته مباد گامهای استوارتان، سربلند باد پرچم همت و آزادگی تان، درود خدا بر عزم راسخ و بصيرت بی همتايتان كه هميشه در لحظه‌ی نياز،‌ صحنه رويارويی با بد دلان و بدخواهان را عرصه‌ی پيروزی حق ميسازد و نمايشگاهی از عزت و عظمت می آرايد.
و سپاسی از ژرفای دل و جان،‌ آفريننده‌ی هستی را كه دست قدرت خود را در عزم و ايمان و بصيرت شما نمايان ساخت و در سی و يكمين سالروز تولد جمهوری اسلامی، نيرومندی و سرزندگی اين نظام را كه بر ايمان و اعتماد به نفس ملتی كهن تكيه زده است، بيش از هميشه به رُخ دشمنان كشيد.
آيا سی و يك سال آزمون و خطای چند دولت متكبّر و زورگو كافی نيست كه آنان را از خواب غفلت بيدار كند و بيهودگی تلاش برای سيطره بر ايران اسلامی را به آنان تفهيم نمايد؟
آيا حضور دهها ميليون انسان بصير و پُر انگيزه در جشن سی و يك سالگی انقلاب كافی نيست كه معاندان و فريب خوردگان داخلی را كه گاه رياكارانه دَم از «مردم» ميزنند، به خود آورد و راه و خواست مردم را كه همان صراط مستقيم اسلام ناب محمدی صلّی الله عليه و آله و راه امام بزرگوار است، به آنان نشان دهد؟
دوستان و دشمنان ملت ايران بدانند كه اين ملت، راه خود را شناخته و تصميم خود را گرفته است و برای رسيدن به قلّه‌ی پيشرفت و سعادت با تكيه به خدا و اعتماد به قدرتی كه خداوند به او بخشيده است هر مانعی را از سر راه برخواهد داشت.كمك و توفيق الهی يار اين ملت و دعای حضرت بقيه الله ارواحنا فداه پشتيبان آنان باد.
سيّد علی خامنه‌ای
22/بهمن/1388

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در سال 76، در گفت و شنودی صمیمانه با جمعی از نوجوانان و جوانان، به ذكر خاطره‌ای از روز ورود امام خمینی به میهن در دوازدهم بهمن 57 پرداختند. متن زیر، بخش‌هایی از بیانات ایشان در آن دیدار است:

* خاطره‏اى از دوران انقلاب و به طور اخص، خاطره‏اى در رابطه با امام راحل بفرماييد.
البته خيلى خاطره هست؛ يعنى همه محفوظات ما به يك معنا خاطره است. يكى از خاطرات خيلى جالب من، آن شب اوّلى است كه امام وارد تهران شدند؛ يعنى روز دوازدهم بهمن - شب سيزدهم - شايد اطّلاع داشته باشيد و لابد شنيده‏ايد كه امام، وقتى آمدند، به بهشت زهرا رفتند و سخنرانى كردند، بعد با هلى‏كوپتر بلند شدند و رفتند.

تا چند ساعت كسى خبر نداشت كه امام كجا هستند! علّت هم اين بود كه هلى‏كوپتر، امام را در جايى كه خلوت باشد برده بود؛ چون اگر مى‏خواسشت جايى بنشيند كه جمعيت باشد، مردم مى‏ريختند و اصلاً اجازه نمى‏دادند كه امام، يك جا بروند و استراحت كنند. مى‏خواستند دور امام را بگيرند.

هلى‏كوپتر در نقطه‏اى در غرب تهران رفت و نشست، بعد اتومبيلى امام را سوار كرد. همين آقاى «ناطق نورى» اتومبيلى داشتند، امام را سوار مى‏كنند - مرحوم حاج احمد آقا هم بود - امام مى‏گويند: مرا به خيابان ولى‏عصر ببريد؛ آن‏جا منزل يكى از خويشاوندان است. درست هم بلد نبودند؛ مى‏روند و سراغ به سراغ، آدرس مى‏گيرند، بالاخره پيدا مى‏كنند - منزل يكى از خويشاوندان امام - بى‏خبر، امام وارد منزل آنها مى‏شوند!

امام هنوز نماز هم نخوانده بودند - عصر بود - از صبح كه ايشان آمدند - ساعت حدود نه و خرده‏اى - و به بهشت زهرا رفتند تا عصر، نه ناهار خورده بودند، نه نماز خوانده بودند، نه اندكى استراحت كرده بودند! آن‏جا مى‏روند كه نمازى بخوانند و استراحتى بكنند. ديگر تماس با كسى نمى‏گيرند؛ يعنى آن‏جا كه مى‏روند، با كسى تماس نمى‏گيرند. حالا كسانى كه در اين ستادهاى عملياتى نشسته بودند - ماها بوديم كه نشسته بوديم - چقدر نگران مى‏شوند! اين ديگر بماند. چند ساعت، هيچ كس از امام خبر نداشت؛ تا بعد بالاخره خبر دادند كه بله، امام در منزل فلانى هستند و خودشان مى‏آيند، كسى دنبالشان نرود!

من در مدرسه رفاه بودم كه مركز عملياتِ مربوط به استقبال از امام بود - همين دبستان دخترانه رفاه كه در خيابان ايران است كه شايد شما آشنا باشيد و بدانيد - آن‏جا در يك قسمت، كارهايى را كه من عهده‏دار بودم، انجام مى‏گرفت؛ دو، سه تا اتاق بود. ما يك روزنامه روزانه منتشر مى‏كرديم. در همان روزهاى انتظار امام، سه، چهار شماره روزنامه منتشر كرديم. عدّه‏اى آن‏جا بوديم كه كارهاى مربوط به خودمان را انجام مى‏داديم.

آخر شب - حدود ساعت نه‏ونيم، يا ده بود - همه خسته و كوفته، روز سختى را گذرانده بودند و متفّرق شدند. من در اتاقى كه كار مى‏كردم، نشسته بودم و مشغول كارى بودم؛ ناگهان ديدم مثل اين كه صدايى از داخل حياط مى‏آيد - جلوِ ساختمان مدرسه رفاه، يك حياط كوچك دارد كه محلِّ رفت و آمد نيست؛ البته آن هم به كوچه در دارد، ليكن محلِّ رفت و آمد نيست - ديدم از آن حياط، صداى گفتگويى مى‏آيد؛ مثل اين‏كه كسى آمد، كسى رفت. پا شدم ببينم چه خبر است. يك وقت ديدم امام از كوچه، تك و تنها به طرف ساختمان مى‏آيند! براى من خيلى جالب و هيجان‏انگيز بود كه بعد از سالها ايشان را مى‏بينم - پانزده سال بود، از وقتى كه ايشان را تبعيد كرده بودند، ما ديگر ايشان را نديده بوديم - فوراً در ساختمان، ولوله افتاد؛ از اتاقهاى متعدّد - شايد حدود بيست، سى نفر آدم، آن‏جا بودند - همه جمع شدند. ايشان وارد ساختمان شدند. افراد دور ايشان ريختند و دست ايشان را بوسيدند. بعضيها گفتند كه امام را اذيّت نكنيد، ايشان خسته‏اند.

براى ايشان در طبقه بالا اتاقى معيّن شده بود - كه به نظرم تا همين سالها هم مدرسه رفاه، هنوز آن اتاق را نگه داشته‏اند و ايام دوازده بهمن، گرامى مى‏دارند - به نحوى طرف پله‏ها رفتند تا به اتاق بالا بروند. نزديك پاگرد پله كه رسيدند، برگشتند طرف ما كه پاى پله‏ها ايستاده بوديم و مشتاقانه به ايشان نگاه مى‏كرديم. روى پله‏ها نشستند؛ معلوم شد كه خود ايشان هم دلشان نمى‏آيد كه اين بيست، سى نفر آدم را رها كنند و بروند استراحت كنند! روى پله‏ها به قدر شايد پنج دقيقه نشستند و صحبت كردند. حالا دقيقاً يادم نيست چه گفتند. به‏هرحال، «خسته نباشيد» گفتند و اميد به آينده دادند؛ بعد هم به اتاق خودشان رفتند و استراحت كردند.

البته فرداى آن روز كه روز سيزدهم باشد، امام از مدرسه رفاه به مدرسه علوىِ شماره دو منتقل شدند كه برِ خيابان ايران است - نه مدرسه علوى شماره يك كه همسايه رفاه است - و ديگر رفت و آمدها و كارها، همه آن‏جا بود. اين خاطره به يادم مانده است.

ان شاالله که بتوانیم رهرو راه امام (ره) عزیزمان و شهدای گلگون کفن راه آزادی و اسلام باشیم.

مقدمه:
خداوند سبحان در آیه 60 سوره اسرا از شجره ملعونه و درخت نفرین شده و به دور از رحمت پروردگار و در تبیین رویای صادق پیامبرش (صلی الله علیه و آله) سخن به میان آورده است و در تفاسیر مختلف شیعه و اهل سنت (از جمله تفسیر نمونه جلد 12 صفحه 172) این شجره ملعونه را با بنی امیه منطبق دانسته و با اشاره و تطبیق با آیات دیگر قرآن کریم و روایات اهل بیت علیهم السلام این رویا را اینگونه بیان می دارند که پیامبر رحمت (صلی الله علیه و آله) در خواب دید که میمون هایی از منبر او بالا و پایین می روند آن حضرت چنان از آن خواب ناراحت شد که بعد از آن کمتر می خندند. در تفاسیر تعبیر این خواب به بنی امیه نسبت داده شده که یکی بعد از دیگری برجای پیامبر (صلی الله علیه و آله) نشستند، در حالی که از یکدیگر تقلید می کردند و افرادی بدون شخصیت بودند و حکومت اسلامی و خلافت رسول خدا را به فساد کشیدند.
همچنین در سوره ابراهیم آیات 24 تا 26 نیز از دو شجره متضاده سخن گفته شده، یکی شجره و درخت طیبه و پاکیزه ای است که اصل آن ثابت و در زمین و شاخه ها و فرع آن در آسمان است که نشان از اعتقاد حقیقی و پایدار به توحید و یکتایی خداوند است که هرگز از بین نمی رود و هیچ تغییر و تبدیلی در آن راه ندارد و تمام حقایق و برکات از آن سرچشمه می گیرد و در روایات بسیاری از اهل بیت علیهم السلام این درخت پاکیزه به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و خاندان پاک و مطهرش تطبیق داده شده،... و دیگری شجره خبیثه (کلمه خبیثه) و درخت ناپاکی است که روی زمین پراکنده شده و قرار و ثباتی ندارد و در روایات این شجره خبیثه و ملعونه همان که در ذیل آیه 60 سوره اسراء گفته شد به بنی امیه نسبت داده شده است.
باعنایت به مطالب مذکور چنین بدست می آید که عالم اسلام از صدر اسلام تاکنون مصاف و میدان نبرد میان این دو شجره است که در سه نقطه ازجغرافیای زمین خود نمایی می نماید:
شجره طیبه به عبارتی همان شجره و درخت نبوت است که طی 23 سال و بتدریج به کمال خود نزدیک می‌شد و بالاخره در سرزمینی به نام غدیر خم نعمت تمام شد و با نصب حضرت علی علیه السلام به عنوان امیرالمومنین علیه السلام و ولی الله رضایت حضرت حق تعالی حاصل شد و علی علیه السلام به عنوان میوه این شجره پاکیزه که 3 ویژگی مذکور را با خود دارد معرفی شد و به عبارت روشن تر تلاش پیامبر اعظم(صلی الله علیه و آله) در 23 سال نبوت خود، تنها و تنها ساختن امتی واحده بودکه بدون امام ابتر و ناقص می نمود و در یوم الغدیر این درخت پاکیزه به بار نشست و بر همین اساس روز غدیر را باید روز پیوند امت با امام نامید و امام و ولایت میوه درخت نبوت است و نبوت بدون غدیر ابتر و ناقص است.
واما شجره ملعونه و خبیثه یعنی همان بنی امیه تلاش کردند تا این پیوند مبارک الهی را گسسته و منصوص من قبل الله و منصوب من قبل النبی (صلی الله علیه و آله) را از امت واحد اسلامی بگیرند و بالاخره تلاش بنی امیه با همکاری و همیاری یهودیان و برخی از مهاجرین از صحابه در سقیفه نتیجه داد و میمونهای موجود در رویای پیامبر(صلی الله علیه و آله) توانستند امام برحق را که نشانه اکمال دین، اتمام نعمت و رضایت حضرت حق جل و علاء بود از امت جدا کرده و امام باطل را به جای آن نصب نمایند.
به این ترتیب شجره ملعونه سقیفه با طراحی اشراف و بزرگان موفق به گسستن پیوند بین « امت » با « امام(ره)» شد و تاریخ دردناک هبوط آدمیت، نقطه عطف جدیدی را تجربه کرد.پس سقیفه بنی ساعده (سقیفه بنی امیه) را باید روز گرفتن « امام » از « امت » نامید. اما اصحاب سقیفه علیرغم تغییر «امام حق » به « امام باطل» کماکان با یک مشکل اساسی مواجه بودند و آن، هم مسلمانانی بودند که به دلیل میل، علاقه و عشقی که به اهل بیت (علیهم السلام) و مشخصا به علی علیه السلام به عنوان برادر، وصی و جانشین پیامبر (صلی الله علیه و آله) داشتند به عنوان مانع جدی بر سر راه نقشه های بنی امیه بودند. اصحاب سقیفه باید کاری می کردند که در یک بازه زمانی مشخص « امت پیامبر (صلی الله علیه و آله) » به « ملت مسلمان » تبدیل می شد.

گروه هاي اعتراضي مانند «رپ» و «هوي متال» سير تطور قابل مطالعه اي در كشورهايي چون امريكا داشته اند. شايد باورش دشوار باشد ولي جنبش رپ نخستين بار در قالب يك جنبش سياسي ضد نظم و ضد حاكميتي و به عنوان نتيجه ي شكاف نسلي(Generation Gap) در امريكا شناسايي شد. معروف ترين ترانه ي گروه هاي موسيقي رپ در دهه هاي پاياني قرن بيستم ترانه ي دكتر آلبان(Alban Nwapa) بود كه در حمايت از فلسطين و ابراز انزجار از جنايت هاي رژيم صهيونيستي سروده شد. نهادهاي مطالعاتي وابسته به دولت امريكا اعلام كردند اعتراض و پرخاش جوانانه از سطح پرخاش هاي انفعالي گذشته است و تشكيل گروه هاي اينچنيني نشانگر ورود اعتراضات جوانان به سطحي عميقتر و خطرناكتر است. بنابراين دولت امريكا خيلي زود و با تكيه بر شناختي مبنايي كه از جنبش هاي جوانان بدست آورده بود، رپ و ساير جريان هاي مشابه را سياست زدايي كرد و تم اصلي مخالفت را به سمت ديگري كشاند كه نتيجتاً كساني چون ام.سي.هامر (Hammer,M,C) به عنوان پيشروان نسل دوم رپرهاي امريكايي ترانه هايي سخيف با موضوعاتي چون تقبيح خانواده و سنت هاي متعارف اجتماعي را برجسته كردند.

نكته ي ظريفي در سياست هاي اجتماعي دولت امريكا وجود دارد. تحليلگران معتقدند جريان شكاف نسلي اتفاقي همه گير و غيرقابل اجتناب است و بهتر است دولت ها بجاي رد يا انكار آن به بحث درباره ي شيوه ي مديريت آن بپردازند چراكه در غير اينصورت اين جنبش ها با رفتاري غيرعقلاني و صرفاً‌ احساسي و هيجاني به نوعي تضاد با نظم و نظام سياسي و اجتماعي حاكم بدل مي شوند. اما شكاف نسلي چگونه و با چه تعريفي به اين نقطه مي رسد؟

جامعه شناسان شكاف نسلي را نوعي گپ و انقطاع اجباري بين بلوغ زيستي-جنسي و بلوغ اقتصادي-اجتماعي مي دانند. توضيح اينكه جوانان در سنين 13 تا 18 سال بطور كامل به بلوغ زيستي-جنسي مي رسند ولي در جوامع امروزي رسيدن به بلوغ اقتصادي-اجتماعي كه به معناي شناسايي فرد به عنوان يك هويت مستقل اجتماعي است يقيناً‌ ميسر نخواهد بود. هنگامي مي توان از اين هويت مستقل سخن گفت كه جوان بتواند در اداره ي مالي و اقتصادي خود مستقلاً عمل كند و به عنوان يك فرد اثرگذار در پازل اجتماعي واجد نقش باشد. بنابراين بلوغ اقتصادي-اجتماعي با مقوله ي اشتغال ارتباط مستقيم پيدا ميكند. به هيچ وجه متصور نيست كه جوان امروز مانند جوان جامعه ي سنّتي در 15 سالگي با پيوستن به فعاليت هاي اقتصادي خانوادگي براحتي ازدواج كند وبه عنوان يك عضو رسمي جامعه پذيرفته شود.

جنبش سرخ حسینی(ع) اعلام موجوديت كرد

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین(ع)

انا سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم الی یوم القیامة

ملت نستوه و عاشورایی ایران !

کیست که نداند شما ملت بزرگ در نیم قرن اخیر به رهبری عالمی مجاهد و آگاه از سلاله پاک حسین علیه السلام ، فلک را سقف بشکافته اید و طرحی نو بر جهان تیره از سیطره ظالمان درافکنده اید؟

کیست که نداند جهاد هشت ساله مظلومانه و مقتدرانه شما در برابر همه قدرت های نظامی ، سیاسی و اقتصادی شرق و غرب، هیبت فرعونی آنان را شکست و نه تنها خاک مقدس ایران اسلامی را برای همیشه از گزند تجاوز بیمه کرد ، بلکه سلسله جنبان پیروزی و حركت مستضعفان جهان در فلسطين، لبنان،آسياي ميانه و جنوب شرق،آفريقا و آمريكاي لاتين شده است؟

کیست که نداند شما این همه حماسه را با درس آموزی و عبرت گیری از نهضت عظیم عاشورا و اقتدا به قیام سرخ حضرت سیدالشهداء علیه السلام و اصحاب باوفایش آفریده اید و همواره چشم سرودل بر کردار امام حسین ، یاران شهید و بازماندگان غیورش داشته و داريد.

و کیست که نداند توطئه های سهمگین و بیشمار ستمگران را علیه نایب امام عصر(عج) در این سالیان ، بصیرت و صبر و قیام خونین شما برملا و بی اثر ساخته است ؟

ملت بزرگ ایران !

دشمنان شما برغم شکست های همیشگی شان ، لحظه ای از کینه ورزی و توطئه آفرینی دست نشسته اند و تاسف بار آن که در اکثر اوقات ، قبای فتنه گری را بر شانه معدودی از خواص نشانده اند؛ خواص نابینایی که سوابق بعضاً مقبول خویش را فدای باندبازی، قبیله گرایی، قدرت طلبی، غفلت، دنیاجویی و دلبستگی به اطرافیان ناصالح کرده و از آن برای خود سیئاتی نامیمون ساخته اند.

مردم شریف !

انتخابات غرورآفرین دهمین دوره ریاست جمهوری اسلامی ایران یکی از مواقفی بود که توطئه آفرینی دیرپای دشمنان مستکبر با تکیه بر همراهی اندک خواص غافل و دورمانده از خط امام (ره)، توانست از آن حماسه باشکوه فتنه ای عمیق بسازد. اینک ماههاست که عده ای ناچیز و آشوب طلب تحت عنوان حمایت از برخی نامزدهای ناکام آن انتخابات شورانگیز ، گام درراه فساد و بغی و محاربه با نظام برآمده از خون هزاران شهید گلگون کفن و ملت سرافراز و بزرگمنش نهاده اند كه البته راه این عده ناچیز با میلیون ها انسان شریف که در انتخابات دهم به یکی از چهار نامزد حاضر درصحنه رای داده اند، جداست .